من ساکنـِـ ساختمان پلاک 7+7 هستم با رویاهای قدیمی و اهداف ساختگی. همهی چیزایی که مینویسم واقعی هستند به جز اونایی که خودم تاکید میکنم به دروغ بودنشون یا اونایی که شما فکر میکنید که واقعی نیستند! کلیهی مطالبی که مینویسم کپی شده از ذهن خودم هستند(غیر از عکسها)، مگه اینکه خودم اشاره کنم به منابع. Adblo...

من فکر میکردم، معرکه را باختهام. معرکه گفت، هنوز صندلیها خالیست، سرانجام اینجاست.

من ساکنـِـ ساختمان پلاک 7+7 هستم با رویاهای قدیمی و اهداف ساختگی. همهی چیزایی که مینویسم واقعی هستند به جز اونایی که خودم تاکید میکنم به دروغ بودنشون یا اونایی که شما فکر میکنید که واقعی نیستند! کلیهی مطالبی که مینویسم کپی شده از ذهن خودم هستند(غیر از عکسها)، مگه اینکه خودم اشاره کنم به منابع. Adblo...

من ساکنـِـ ساختمان پلاک 7+7 هستم با رویاهای قدیمی و اهداف ساختگی. همهی چیزایی که مینویسم واقعی هستند به جز اونایی که خودم تاکید میکنم به دروغ بودنشون یا اونایی که شما فکر میکنید که واقعی نیستند! کلیهی مطالبی که مینویسم کپی شده از ذهن خودم هستند(غیر از عکسها)، مگه اینکه خودم اشاره کنم به منابع. Adblo...

بیقراری آنجاست که موضوع و مقصود تمام مشاهدات و مکاشفات و ماجراها، چه "نیستی" بودن است، نه چه "هستی" بودن.

چیزی رافراموش کردهام.یک "تویی"جایی در خاطرم،بجا ماندهاست.

چقدر دور بودندلحظههایی که نیامدهسقط میشدند.کاش مرادر همان لحظههارها میکردی،میان آغوشی کهبه شکوفه نشستهبود و ما به یغما لگدمالش کردیم.

و توهمچون مـَجدلـیـه،سوگوار،خیره بر پیکر مسیح.

ایستادهامتادوباره بنشینی،ای بودنتهمچون بارش دانههای برفدر شب یلدا.

و رُسته بود،رُسته بود، رُسته بود، بر شانههایش.دلم را تاب میداد.

درون آینهها بنگرکه زمین مرابه آسمانتپیوند میزنند.

خیال زلف تو گفتا که جان وسیله مساز. -عجب غلطی کردیم فریبا! -با اجازه از حضرت حافظ

یک نظر مستانه کردی عاقبت. -آدم باش! +با اجازه از فیض کاشانی

یک هزار و سیصد و اندی حرف،هی نوشتم و خط زدم،خط، خط، خط.

بس که سودایِ سرِ زلفِ توپختم به خیالخسته شدم،پیر شدم،حــیــوان! +با اجازه از عــراقــی

این روزهاچه چسبناک میروند،بدون نقطه ایسرخط!